Wij gingen op onderzoek uit en eindelijk krijgen we documenten in handen die ons konden helpen meer over hem te weten te komen.

Op 28 mei 2004 kregen we van het Department of the Army, afdeling Army Human Resources Command (zeg maar de personeelsdienst) , bericht naar aanleiding van ons verzoek informatie te verstrekken over Eugene Ovid Lambert, de op D-day gesneuvelde 101 AB-502 soldaat, waarvan de Screaming Ducks het graf hebben geadopteerd op The American Cemetry Colleville Sur Mer, Normandie. Een heel dik pakket met informatie. Kopietjes van rapporten en documenten.

Eugene Ovid Lambert werd geboren op 4 april 1919. Hij woonde in het stadje Worcester in de staat Massachusetts. Hij was katholiek en getrouwd
met Mrs. Christine Lambert. Op 19 december 1938, trad hij in dienst van het Amerikaanse leger. Zijn registratienummer was SN 20112187. Eugene is op een onbekende datum toegetreden tot de 101 AB Division. Bij de dropping in Normandie maakte hij deel uit van Able Company (A-Company) van het 1e bataljon van het 502e PIR. Hij is gesneuveld op D-day, 6 juni 1944. Volgens de documenten in Boudianville, Normandy, France. Met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid is dit het plaatsje Baudienville geweest, noordoostelijk van Ste Mere Eglise, daar de Airborne troepen geheel verdeeld werden gedropt. In totaal heeft Eugene 5 jaar, 5 maanden en 15 dagen gediend in het Amerikaanse leger.

War Department
The Adjutant General’s Office
Report of death (29 june 44)

Eugene Ovid Lambert
Date of birth : april 4th 1919
Reg. Nr. 20112187
Grade : Private
101 Airborne Division-502 Parachute Infantry Regiment, Able Company
Adress : Marlboro Massachusetts
Religion : Catholic
Killed in Action : jun 6th 1944 Boudianville, Normandy, France
Date of entry on current active : December 19th 1938
Service Length of service : 5 years, 5 months, 15 days
Arm of Service : infantry

Eugene is voor de eerste keer begraven op 9 juni 1944 om 21.30 uur in St. Martin. Hij kreeg daar grafnummer 14 op 1e rij van plot nr. A. Op zijn graf kwam een tijdelijke markering. Deel 1 van zijn ID-tag werd begraven met zijn lichaam, deel twee werd bevestigd op de tijdelijke markering. Zo wist men altijd wie er begraven lag. Rechts naast Eugene lagen in graf 15, Cpl. Bilque, reg. nr. 33148205 en links naast hem in graf 13 Pfc. Thibodeau, reg. nr. 31221675 begraven. Dit is een methode van registratie die een dubbele zekerheid geeft dat men de identiteit van een slachtoffer altijd kan vaststellen. Opvallend is dat op zijn ID-tag als Emergency Adress het adres van zijn moeder is vermeld en niet dat van zijn vrouw.
Je denkt nu waarschijnlijk 'voor de eerste keer begraven ?'. Tijdens de oorlog werden er een soort nood-kerkhoven gemaakt, tijdelijke begraafplaatsen. Later, als men meer tijd had en alle gegevens verzameld waren werden er betere begraafplaatsen aangelegd, of werden de lichamen alsnog verzonden naar het thuisland (in dit geval dus Amerika). In Normandië waren er diverse nood-kerkhoven. Eugene lag begraven op het nood-kerkhof bij Ste Mere Eglise. Er was ook zo'n nood-kerkhof bij het strand van wat nu Omaha Beach heet. Later kreegAmerika een stuk grond van Frankrijk bij Colleville sur Mer. Daar werd het US War Cemetery gevestigd, en daar is Eugene dus ook definitief ten ruste gelegd.
In Nederland waren trouwens ook van deze nood-kerkhoven. Nu is de Amerikaanse begraafplaats gevestigd te Margaten (Limburg)

Emergency Adress :
Anna Lambert (mother)
107 South St., Marlboro Masachusetts

Report of Burial (20 june 44)
Time and date of burial : 2130, 9 june 44
Name of Cemetry : St Martin
Grave Number 14, Row number 1, Plot Number A
Type of marker : temporary
Disposition of identification Tags : buried with body, attached to marker
Buried on deceased Right : Bilque, 33148205, Cpl, Grave no. 15
Buried on deceased Left : Thibodeau, 31221675, Pfc, Grave no. 13

Toen Eugene werd gevonden had hij het volgende bij zich :
Scout Knife
Form 28#
Gouden trouwring
5s-7d (5 shilling ? = Engels geld)(7 dollar of dime ? Amerikaans geld)
300 Franse Francs (invasiegeld dat de Paratroopers uitgedeeld kregen voor de invasie)
Portefeuille

List only Personal Effects Found on body and disposition of same :
Scout knife
Form #28
Gold wedding ring
5s-7d
300 Francs
1 billfold

Eugene is op 22 augustus om 16.00 uur herbegraven op cemetery #2 in St Mere Eglise in graf 14 op rij 1 van plot V. Hij kreeg hier een kruis op zijn graf.

Report of Reburial (22 august 1944)
Time and date of burial : 1600, 22 august 1944
Name of Cemetery : Ste Mere Eglise #2, France
Grave number 14, Row number 1, Plot no. V
Type of Marker : Cross

Op verschillende formulieren worden de volgende eigendommen van Eugene aangegeven :
1 zonnebril
1 set onderscheidingen
1 vulpen
2 scheermessen
1 musettebag
1 kam
1 schaar
1 pakketje brieven
2 naaisetjes
1 zakdoek
1 testament
1 riem
1 paar sokken
1 paar handschoenen
1 zwembroek
1 toiletset
boeken
foto’s
Persoonlijke papieren

Er wordt niet duidelijk of de spullen die bij hem gevonden zijn (ten dele) afkomstig zijn uit zijn persoonlijke spullen die in Engeland zijn achtergebleven, mede gezien het feit dat iedere paratrooper zijn musette bag bij zich had (een belangrijk deel van de dagelijkse uitrusting), maar zijn zwembroek niet. Opvallend is dat op een later tijdstip een deel van de genoemde goederen niet meer vindbaar is. Daar wordt onderzoek naar gedaan, mede naar aanleiding van het verzoek van Eugene’s moeder om alle bezittingen van Eugene naar hen op te sturen.

Kopie brief Letter of his mother, Sept. 25, 1944
Dan blijkt dat de volgende items verdwenen zijn :
Musette bag
1 Naaisetje
Testament

Iemand legt in een formulier zelfs een getuigeverklaring af dat deze eigendommen niet zijn aangetroffen in de doos die door desbetreffende getuige is geïnventariseerd.

Op 17 oktober 1944, verzend het Quastermaster Depot een brief aan Eugene’s moeder. Er wordt aangegeven dat zij een klein bedrag hebben ontvangen en dit willen doen toekomen aan de rechtmatige erfgena(a)m(e). Zij hebben de volgende vragen over Eugene’s familie :
• was hij getrouwd, zo ja naam en adres van zijn weduwe
• naam en adres van zijn vader
• of hij een testament heeft achter gelaten, zo ja die op te sturen zodat deze onderzocht kan worden.

Op 23 oktober 1944 schrijft Eugene’s moeder Anna Lambert dat hij getrouwd was met Christine Lambert en zij geeft het adres. Zijn moeder geeft aan dat zij niet weet of er een up to date testament was. Zij raad aan dit aan zijn weduwe te vragen. Verder geeft zij aan dat ijn vrouw, Christine, krijgt een cheque van $7,18, hetgeen eigendom was van Eugene. Dit wordt beschreven in een brief gedateerd op 8 november 1944 van het Army Effects Buro van het Kansas City Quartermaster Depot. In deze brief wordt tevens melding gedaan van het feit dat er een aantal persoonlijke eigendommen (a few small items) van Eugene door het buro zijn ontvangen. Het buro geeft aan dat deze eigendommen zijn doorgestuurd naar de Staat waar de soldaat woonde (in deze dus Massachusetts) en dat deze in de toekomst bij haar zullen aankomen. Aan deze brief kan zij voor wat betreft het Quartermaster Buro geen rechten ontlenen. Zij wordt verzocht een meegestuurd document met handtekening te retourneren, ter bevestiging van de ontvangst. Bij de brief is een document gevoegd van the Court Martial van het Kansas City Quartermaster Depot, waarin wordt vastgesteld dat Mrs. Christine Lambert de erfgename is. Op 18 januari 1945 wordt een brief gestuurd naar zijn vrouw Christine, dat de goederen naar haar verstuurd zijn. Deze brief en een brief van zijn moeder, kruisen elkaar precies. Eugene’s moeder stuurt nl. op dezelfde datum (18 januari 1945) een brief dat Eugene’s vrouw, Christine, de goederen ( geld, portefeuille, foto’s en trouwring) heeft ontvangen.

Eugene Ovid Lambert ligt nu begraven op de Amerikaanse begraafplaats te Colleville sur Mer. Plot B Row 23 Grave 14
Dezelfde begraafplaats die je ziet in de film 'Saving Private Ryan'. Eindeloze rijen met witte kruisen.
Op de begraafplaats is het rustig. Je ziet en ruikt er de zee. Het is er vredig.

Dit is Private Eugene Ovid Lambert

Wij zullen Eugene's graf altijd blijven bezoeken, en na ons zullen onze kinderen het overnemen.
Want op het moment dat we niets meer geven om hen die stierven voor onze vrijheid, moeten we ons afvragen of we die vrijheid wel waard zijn.

Sybren van der Velden / Don van den Bogert
Screaming Ducks Living History Vereniging